de laatste loodjes en de terugreis

Oke, dan hier het verslag van de laatste dagen op de dorcas-camping. Wij zijn allemaal al weer terug in Nederland, en het is echt afkicken. We missen allemaal de kinderen en het weer in Hongarije, en elkaar natuurlijk. Het enige wat we niet missen is de Hongaarse thee en de ‘schurfthond’ (citaat Myra) die ons voortdurend lastigviel op de camping, en waarschijnlijk verantwoordelijk was voor de mysterieuze verdwijning van Nicole haar slipper en Joel haar schoen.
Maar goed, we waren gebleven bij de maandagochtend waarop Nicole wakkerwerd met het besef dat ze alweer een jaar ouder was dan de avond daarvoor. De verjaardag werd gevierd met een feestmuts, een versierde stoel en het ‘Happy Birthday to you’ (in ongeveer 88 verschillende talen) bij het ontbijt. Bovendien was er bij de lunch een heerlijke verjaardagstaart geregeld! En natuurlijk werden er de gebruikelijke kadootjes gegeven. Het was erg lief om te zien dat heel veel kinderen bij het knutselen ’s morgens een kado hadden gemaakt voor Nicole. Daaraan was duidelijk te merken dat er na ruim een week echt een hechte band is ontstaan tussen ons en de kinderen.
Voor de rest zag het programma van de dag er heel normaal uit. We begonnen met het bijbelverhaal over de 5 broden en 2 vissen, waarbij wij zelfs echte broden (over van de vorige avond, omdat sandor ze weer eens vergeten was) en papieren vissen hebben uitgedeeld! ’s Middags hebben we eerst weer een tijd in het zwembad gehangen (waar het eigenlijk te koud voor was, want de zon scheen niet) en daarna hebben we de kinderen vermaakt met wat estafette-spelletjes. Eigenlijk had geen van ons nog zin om een middagprogramma te organiseren, maar gelukkig hadden we de altijd-enthousiaste Corine bij ons die haar enthousiasme wist over te dragen op de kinderen, waardoor het toch nog een leuke middag is geworden. Vooral voor Teunis was het een fijne middag, want bij het hout zoeken voor het kampvuur ’s avonds, vond hij zijn gepimpte zonnebril terug, die hij de vorige keer met houtzoeken verloren was! Hij was erg gehecht aan de zonnebril, en het terugvinden was dus een erg emotioneel moment.
’s Avonds hebben we de kinderen een leuk afscheid gegeven door een aantal dingen op het podium te doen. Allereerst hadden we twee kleine toneelstukjes over ‘Petunia en de Gangsters’. Teunis steelde als hoofdrolspeler Petunia (scheiding aan de zijkant, brilletje op het puntje van de neus, te hoog opgetrokken zwarte sokken, en van André geleende nette schoenen) de show door een potje handje drukken te winnen van Elske, de aanvoerder van de gangsters (zonnebril, zwarte capouchon en mp3-speler), en haar vervolgens met stoel en al acherover te slaan, en door in een denkbeeldige trein samen met handlangster Myra (2 schattige staartjes en een bril) de zakken te rollen van 2 gangsters. Vooral de kinderen vonden het hilarisch. Ook hebben we een spel gedaan waarbij telkens één van ons op het podium iemand van de groep moest nadoen, waarna de kinderen moesten raden over wie het ging. Zo zijn aan de beurt gekomen: Boris (die te pas en te onpas met zijn zonnebril loopt te showen), Ester (die nog niet uit haar bed wilde komen toen iemand de trompet in haar oren leegblies), grote David (die het nodig vond om zijn beker thee leeg te drinken zonder daarbij zijn handen te gebruiken) en middel-David (die de hele dag met zijn mp3-speler om zijn nek rondloopt), en natuurlijk nog veel anderen. De kinderen hadden een fantastische avond, zeker nadat ze ook nog eens een zakje met kadootjes en lekkers van ons kregen, inclusief een notitieblokje waarin wij onze namen hadden gezet, en een korte boodschap konden schrijven.
Maar goed, alle gekheid en veel te lange zinnen op een stokje. Na het avondprogramma hadden we een kampvuur. Joel maakte zich nuttig door de opbouw van het kampvuur te coördineren, waarbij Nicole, Nelleke en Teunis voor de uitvoering zorgden. Bij het kampvuur liepen de emoties af en toe hoog op, omdat iedereen wist dat we de volgende ochtend afscheid zouden moeten nemen. Alle kinderen vonden het erg fijn dat wij een stukje in hun notietieblokje wilden schrijven, ook al begrepen ze er niets van omdat we in het engels schreven. Nadat alle kinderen wegwaren vonden Nicole, Joel, Nelleke en Teunis het nodig om tot 2 uur bij het kampvuur te blijven zitten, waarbij we ons niet lieten wegjagen door een stel dronkelappen die even verderop uit volle borst liedjes aan het brallen waren, en de 'schurfthond', die ook van de warmte van het vuur wilde meegenieten. Over de gesprekken die tussen ons vieren bij het kampvuur zijn gehouden zal ik inhoudelijk niet al te veel zeggen, aangezien onze ouders dit web-log ook lezen, maar ik kan wel vertellen dat het niveau van de gesprekken af en toe daalde tot ver onder het nulpunt.
De volgende ochtend hebben we afscheid moeten nemen. Maaske en Marieke gingen met de trein, dus die moesten ’s ochtends al vroeg weg. De reis liep voorspoedig, behalve dat Marieke in de trein bij één van de medepassagiers de indruk wekte dat ze gestoord was, en ze een boete kregen in de metro in boedapest omdat ze 67 minuten in de metro gezeten hadden met een kaartje dat maar 1 uur geldig was. Wel hebben ze een stukje van boedapest kunnen zien, inclusief een mooi uitzicht over de donau. De rest van de groep ging dus met het minibusje. Zij vertrokken om half 1. Het afscheid was erg emotioneel, zowel bij ons als bij de kinderen zijn er flink wat tranen gevallen. Je bent maar ruim een week met die kinderen opgetrokken, maar je gaat van ze houden alsof het je eigen kinderen zijn (figuurlijk dan, want aangezien niemand van ons al kinderen heeft, kunnen we ook niet weten hoe dat voelt). Ook de busreis verliep voorspoedig, en we kwamen exact tegelijk op het vliegveld met als Maaske en Marieke.
De vliegreis verliep ook goed. Joel heeft onderweg een paar liedjes gecomponeerd op de wijs van ‘lees je bijbel bidt elke dag’. We hebben één van de liedjes opgenomen op de mp3-speler van Nicole, en waarschijnlijk is hij binnenkort te horen op radio 538! In ieder geval voelden we ons in het vliegtuig weer net als vroeger, als je terugkwam van schoolreis en in de bus liedjes ging zingen om de buschauffeur te bedanken. We kwamen ongeveer om acht uur aan op schiphol en na uitgebreid afscheid van elkaar te hebben genomen, ging iedereen zijnsweegs en was het avontuur definitief afgelopen. (als dit een film zou zijn geweest, zou dit het moment zijn waarop je even een traantje moet wegpinken).
Verder zijn er nog meer bijzonderheden te melden: Corine heeft een ontstoken oog, doordat er zondagavond bij het vuurwerk wat as of vuurwerkresten in gevallen waren. Het oog is flink opgezwollen, en ze is er al mee naar de dokter geweest (in nederland), die helaas niet veel meer bijzonders te melden had dan de gemiddelde Hongaarse dokter bij Joel. We vormen nu een mooi trio: de blinde, de kreupele en de dove. Corine heeft een ontstoken oog, Joel heeft een enkel waar ze niet op kan lopen, en Teunis zijn ene oor zit al dagen dicht. Dit geeft toch wel een onderlinge band J.
Welnu, ik denk dat ik alles heb gehad. Het was een mooie en leerzame reis, en ik hoop vooral dat de kinderen door ons iets van Gods liefde hebben mogen zien, en de tijd van hun leven hebben mogen beleven. Waarschijnlijk komt er ook nog een keer een uitgebreide evaluatie van de reis op het web-log.

Alle lezers de hartelijke groeten (vanuit Nederland deze keer),

de Hongarije-groep

weer een nieuw bericht met vuurwerk

Onze laatste dag op het kamp is aangebroken!
Gister hebben we een geweldige middag en avond gehad in Debrecen. 20 augustus is de nationale feestdag van Hongarije, en dat mochten wij dus meemaken!
In Debrecen was er een groot feest met bloemencorso en vuurwerk. We gingen om 15 uur met de bus naar het centrum, waar de kinderen in een grote speeltuin konden spelen. Genieten natuurlijk... Toen we binnenkwamen wisten de meeste kinderen gewoon even niet waar ze moesten beginnen met spelen, ze waren beduusd van zo'n grote speeltuin!
Daarna hebben we een wandeling in het centrum gemaakt. Het was daar al behoorlijk druk dus alle begeleiders hielden twee kinderen bij de hand.
Vervolgens hebben we gedineerd in een restaurantje en daar hadden ze ook een plek voor ons vrijgehouden, waardoor we met onze neus bovenop het bloemencorso stonden (figuurlijk) en het vuurwerk voor onze neus afgestoken werd.
De kinderen zullen dit vuurwerk waarschijnlijk niet snel vergeten. Voor een aantal was het de eerste keer van hun leven dat ze vuurwerk zagen, en het was absoluut ontzettend mooi vuurwerk! Helaas lukt het nog steeds niet om foto's te uploaden dus dat zal moeten wachten tot we weer in Nederland zijn.
Joel is wel met ons meegegaan om het feest te vieren, maar aan het einde van de avond was de pijn in haar voet veel erger geworden. We besloten daarom met haar naar het ziekenhuis te gaan om half 1 's nachts. De dokter daar was een ronduit onvriendelijke man (niet beter dan de vorige keer) en liet weer rontgenfoto's maken. Daarop was natuurlijk nog steeds geen breuk te zien. De dokter was boos dat Joel haar voet al die dagen gebruikt had (op advies van de dokter die we woensdag gezien hadden) en zei dat ze nog steeds de pijnstillers moest gebruiken en verder met haar been omhoog moest zitten.
En als klap op de vuurpijl (jaja we blijven in stijl) hoefden we niet te betalen. Volgens mij neem je jezelf als dokter dan ook niet erg serieus.
Al met al is het flink balen, ondertussen slaapt Joel al dagenlang hartstikke slecht en ze kan natuurlijk ook aan veel dingen van het programma niet meedoen.
Omdat Joel nauwelijks kan lopen is er een minibus naar het vliegveld geregeld in plaats van de trein. Zeven van ons gaan dus met deze bus rechtstreeks naar het vliegveld en de andere twee gaan een avontuur beleven per trein, metro en bus. We moeten nog beslissen wie dat gaan zijn.
Dit betekent wel dat het grootste gedeelte van de groep iets later weg kan van de camping (na de lunch), dus dat we morgenochtend nog een kort programma kunnen draaien, om ervoor te zorgen dat het afscheid niet eindeloos zal duren.
Vanochtend hebben we Happy Birthday gezongen voor Nicole, mooi liedje dat iedereen kent :-) Ze is verwend met cadeautjes, kaarten en brieven van de kinderen. En wij wachten nog op taart, want wie jarig is... ;-))
Goed, tot zover weer even het nieuws uit het oosten. We hopen jullie allemaal snel weer te zien als we weer veilig en wel terug zijn!!

En nog een berichtje

Het was vrijdagavond en we zaten vet moe achter de video, astix en obelix te kijken. Ons verbazend dat ze het geweldig leuk vinden terwijl ze er niets van verstaan omdat het nederlands is. Iedereen was heel moe omdat we de hele dat gezwommen hadden dus iedereen lag vroeg in bed. Zelfs wij!!
Zaterdagochtend stonden we uitgerust?? (er waren een paar nachtelijke avonturen beleefd) en fruitig te ochtendgymnastieken. na ons overheerlijke ontbijt met de overheerlijke thee (ahum) gingen wij aan de slag met het mozes dramastuk. Teunis was op en top mozes met baard. Myra de farao statig op haar troon. Marieke en Corine werden als egyptenaren lekgeprikt, bekogeld door hagelstenen, gepest door kikkers, dronken bloed, kregen zweren, hun dieren storven, liepen in het donker en verdronken uiteindelijk in de zee.
(zielig he!!) dit werd veroorzaakt door Nicole en Elske. Nelleke en Maaske waren de Israelieten die lekker niet weg mochten. (gnagna) Na dit superstuk werd het verhaal verteld en gingen we het verhaal uittekenen met stoepkrijt.
De kids vonden het prachtig! ook vonden ze het erg leuk om zich als indiaan te beschilderen! aan het eind van de ochtend deelden we de shirtjes die de britten hadden gemaakt. (voor de duidelijkheid, de mensen die een paar x het programma hadden overgenomen) Na het middageten gingen we weer lekker zwemmen want het was ondertussen al weer aardig warm. En om half 4 begon het competitiespel. Het verliep allemaal een beetje rommelig maar alles kwam goed terecht. De kinderen hebben zich weer uitgeleefd en nu gaan we hout zoeken voor het kampvuur. :) soms is het best moeilijk te zien dat veel van deze kids als mongool bestempeld zijn terwijl ze eigenlijk helemaal normaal zijn en soms nog extra slim!! dit alleen omdat ze bij hun geboorte achtergelaten zijn door hun ouders en de verpleegtsters hun niet allemaal konden opvoeden. Best zielig want ze zullen nu waarschijnlijk geen werk kunnen vinden behalve misschien schoonmaaktster!! Maar dit was het weer want we worden de computerafgestuurd door het vrouwtje van de receptie.... Groetjesss

nog een berichtje

Jaaaaaa, nog een bericht vanuit het heerlijke hongarije,
Vandaag zijn we met de hele groep naar het grootste zwem paradijs in Europa geweest, de kinderen waren gisteren al opgewonden en konden tijdens het ontbijt over niks anders praten.
Om half 9 kwam de lang verwachtte bus, ik heb nog nooit 33 kinderen zo snel een bus in zien gaan…. tijdens de reis werd er druk gezongen, voor veel kinderen was het de eerste keer dat ze per bus reisde dus wij hadden het erg druk, alle kinderen wilden ons laten zien wat voor hen ongewoon is maar in nederland heel normaal. Na een half uur reizen kwam het zwemparadijs in zicht, in noodtime stond iedereen weer buiten en konden we naar binnen maar eerst moesten er kaartjes gekocht worden en voor een nu nog onbekende jongen een zwembroek, Daarna maakte Myra haar tas open en kwam erachter dat ze haar handdoek was vergeten….. Hoezo Blond???? Gelijk na de ingang was gelukkig al een winkeltje dus Myra is nu de trotse bezitter van een echte hongaarse handdoek. Eenmaal binnen werd ons duidelijk gemaakt dat we om half 1 weer bij de fontein moesten zijn voor de lunch, nog voordat we zwemparadijs konden zeggen was iedereen weg.
Iedereen genoot van het golfbad en de vele stoeipartijen, tegen half 1 kwam iedereen weer bij elkaar en gingen we op weg naar onze lunch, soep met brokken aardappel, tomaat en iets onbekends, en …… Friet met schnitzel!!!
Ook deze maaltijd werd weer achterover geschrokt en er werd afgesproken dat we om 4uur weer bij de fontein zouden zijn voor een ijsje, voor Elske en Myra was dit het sein om lekker in de zon te gaan liggen, maar niet voor lang, Igor(een van de kinderen) stond al weer klaar om n het warm water bad te gaan, en wij moesten mij, na heerlijk voor getrokken te zijn genoten we uiteindelijk toch nog even van de zon voordat dat het tijd was om weer te verzamelen, even snel hoofden tellen en een probleem, een van de kinderen mistte, 2 leiders gingen zoeken maar zonder resultaat, uiteindelijk bleek het verloren schaap gewoon al bij de groep te zijn. Na een lekker softijsje gingen een paar van onze groep nog even het water in maar het merendeel besloot om uit het water te blijven, om half 6 zouden we gaan omkleden en naar de bus.
Ook het omkleden ging zonder problemen, eenmaal in de bus was iedereen ontzettend moe, en lag zowel leiding als kinderen heerlijk te slapen…. Op de camping bleek dat een aantal ouders was gearriveerd en dus sprintte die kinderen al eerste de bus uit.
Na een heerlijk bord spaghetti werd over het programma besloten en gaan we nu lekker video kijken. Oh ja, joel heeft nog steeds last van haar voet en mocht niet het water in…. We zitten allemaal vol medelijden…
Tot Morgen!!!!!

16 augustus

16 augustus
Vandaag hadden wij een drukke en niet zo leuke dag! Het begon vanmorgen allemaal, dat Joel wakker werd met een dikke enkel waar ze niet op kon staan. Dus dat werd naar het ziekenhuis, wat Joel absoluut niet leuk vond!
Myra en Elske dachten, Das leuk, kunnen wij lekker even Debrecen in!
Boodschappies doen, en misschien wel even shoppen. Maar goed, Myra en Elske stapten op de bus, die ze bijna hadden gemist, en Joel ging met Kate en Maaske richting het ziekenhuis. In het ziekenhuis was het allemaal best armoedig, Rolstoelen rijden op velgen, en ze hadden zelf een rontgenapperaat met flits! Zouden ze bij ons ook moeten doen! Na 100 gegevens te moeten invullen konden ze eindelijk naar de rontgen. Na 4 foto’s was Joel eindelijk weer een beetje bijgekomen van de flits. Heel goed ziekenhuis daar, Ze wisten uiteindelijk niet wat er met Joel aan de hand was, Alleen dat het niet gebroken was. Pfff, zit je daar voor niks 2 uur in het ziekenhuis.
Ondertussen waren Myra en Elske een beetje erg in de stress. Myra en Elske konden eerst de supermarkt niet vinden, en na die gevonden te hebben, gingen ze opzoek naar de bushalte. Ze konden de busbordjes niet lezen, en wisten niet wat de eindbestemming was van de bus. Dus zij hebben Kate gebeld, en die heft de bushalte aangewezen. Dus Myra en Elske wachten op de bus.. Maar der komt geen bus… En een uur later komt er nog steeds geen bus.. Ja wel een bus, Maar niet de goeie. Dus na anderhalf uur bellen ze Kate maar op. En die haalt ze op nadat ze met Joel in het ziekenhuis waren geweest. Na de ziekenhuisactie is het tijd om te luchen, maar ze waren al te laat, dus werd het met zn 4e eten. De kinderen waren al lekker aan het zwemmen met de kids.
Na het zwemmen was het weer tijd voor de competitie. Dat was weer erg vermoeiend voor de kinderen. Gelukkig was het daarna meteen tijd om te eten.
Na het eten hadden ze natuurlijk weer Mission Story! Tijdens de Mission Story miste we 3 personen, Nelleke, Joel en Nicole. Zij waren namelijk druk bezig met een kampvuur! Na veel geploeter kwam Joel’s idée om kleine snippers te gebruiken. Dat was een super idee! Toen de Mission Story af was, konden alle kinderen rond om het kampvuur staan, en liedjes zingen terwijl Nicole,Nelleke en Joel op het vuur letten. Nadat de kinderen naar bed waren, hielden wij de avondsluiting rond om het kampvuur. Het was vandaag een latertje! We lagen er niet voor 12e in! Owja, Elske is bevallen van een bal, Of het een jongen of een meisje is, weten we nog niet. Daar horen jullie morgen meer over, en over de rest natuurlijk!
Groetjes, Kusjes, en Liefs ons

Hongarije-time:

Maandagochtend hebben wij, zoals al geschreven, een Bijbelverhaal gehouden (het werd alleen een beetje te saai verteld) en vervolgens daar 2 verschillende kleurplaten over ingekleurd¡Khaha goeie zin:p Het leuke was, dat de oudste mensen het langst bleven zitten, met oudsten bedoelen wij jongeren van 18 tm 21 jaar!!!ze deden erg goed hun best en het waren ware kunstwerken¡Kwe hebben ze meteen opgehangen aan een koord in de ultra saaie tent want dat ding ziet er niet uit¡Khet is nu al wat beter gelukkig..
gistermidden kregen we lunch met alweer helaas, schrik niet, FRUITSOEP!! dit kregen wij ook al toen we hier zondagmiddag aankwamen en dat goedje is echt niet te eten¡Khierna kregen we gelukkig een bord met patat en wat lekker vlees en wat doperwten¡Kdus we hoefden geen honger te lijden¡Kbtw jullie zullen schrikken als jullie ons weerzien want als we terugzijn zijn kilos aangekomen¡Kde kok heeft namelijk gedaan wat er al was voorspelt, hij kookt erg vet.
¡¦s middags werd het programma ingevuld door DE STERKE MAN¡Kdeze brede (oftewel erg dik, groot, breed enz..) man..komt uit amerika en verteld sterk verhalen met een christelijke boodschap, terwijl hij een aantal ¡¦spijkertjes¡¦ staal ombuigt..erg knap want niemand anders kreeg het voor elkaar¡Kohjah!!hij heeft ook een hoefijzer omgebogen tot een hart!!!dus dat was wel leuk om te zien..het verhaal ging over het gebruiken van je talenten voor God..
de rest van de middag hadden we wat vrije tijd..en ¡¦s avonds hebben wij wel lekker spaghetti gegeten¡Kniet verbazingwekkend vet maar wel verbazingwekkend lekker¡K, mam, daar kan jij nog wat van leren:p gisteravond hadden de kinderen ¡¦Mission Story¡¦, verteld door de bijbelleraars¡Khet bleek erg leuk te zijn maar wij waren er neit bij, ook als we dat wel waren hadden we het toch niet verstaan hahahaha¡K daarna gingen we ballontrappen, de kinderen vonden het erg leuk maar de ballonnen gingen wel snel terug,..en van Jowel moet ik zeggen dat ze uuuuuuuuuuuuren de knopen die Nicole erin had gemaakt, eruit heeft gehaald¡Ktoen zij eeeeeindelijk klaar was, was iedereen al klaar met spelen¡Ktoen hadden wij het dus erg druk om Jowel rustig te maken..en de kinderen zijn toen voldaan hun bed ingesniekt..
De volgende ochtend stonden wij om 8 uur ¡¦s ochtends , ja 8 uur ¡¦s ochtends buiten.,.om de kinderen een beetje wakker te gymen¡Kna veel gerek, gestrek, gespring, gerend en ge-hoofd-schouder-knie-en-teend te hebben, renden we naar het restaurantje..
Daar stond een ontbijt met heel veel kaas en een beetje tomaat en paprika op ons te wachten¡Kwaarna we verzadigd en verkwikt en aanmerkelijk aangedikt (aldus Nelleke) weer lekker verder konden gaan met het fantaaaaastische toneelstukje over david en goliath, wat zeker in de smaak viel bij de lieve kinderen..
daarna hebben we weer geknutseld, en toen kwam de engels/hongaarse groep aan¡Kdeze vroegen om wat informatie, waarna ze ons en de kinderen een liedje aan gingen leren¡Kmaar iedereen kon het eigenlijk al¡Khaha de meesten deden leuk mee maar sommigen moesten er niets van weten¡K ik citeer: ¡¦we hebben het leuk met hun(ons), we hoeven hun (die 2e groep) niet..¡¦ en ¡¦ik wil jullie, niet hun¡¦¡K wat zijn we toch geliefdƒº¡Knee maar altijd leuk om te horen en zeker goed voor ons zelfvertrouwen..
daarna hadden ze nog meer spelletjes..: estafette op allerlei manieren¡Kwaaronder over stoelen heen springen waarbij je je hart vasthoudt¡Kdus wij waren ook heel intensief bezig..
Toen gingen we lunchen, toen Nicole terugkwam bij de bungalow, bleek een slipper (gelukkig oud en versleten) weg te zijn.,..het vervelende was dat Jowel haar schoen ook weg was, gister en die waren iets minder oud en versleten en ook iets duurder¡K balen dus.,.maar wij dachten aan een slechte grap of, waaarom steel je 1 schoen?
wij praten er even over met de campingbaas en zij verdenkt de zwerfhonden op de camping¡Kfijn¡Kdus die vinden we neit meer terug..
¡¦s middags organiseerden de andere groep nog wat knutselwerk met kralen en voetbal, en daarna hielden wij een speurtocht en competitiewedstrijden¡Kerg intensief dus sommige kinderen waren niet meer zo actief..
nu moeten we gaan want de lieve receptioniste wil ook naar huis..
morgen meer¡Kohjah de mensen uit huisje 1 zijn hun sleutel kwijt geraakt en nu komt er morgen een nieuw slot op de deur¡K(Loooooosers!:P hebben we de kinderen ook geleerd:D)
nou daaaag kus ons
_________________________________________________________________
De nieuwste Messenger is live! Download nu http://imagine-msn.com/messenger/launch80/default.aspx?locale=nl-nl

Hongarije-time:

Maandagochtend hebben wij, zoals al geschreven, een Bijbelverhaal gehouden (het werd alleen een beetje te saai verteld) en vervolgens daar 2 verschillende kleurplaten over ingekleurd¡Khaha goeie zin:p Het leuke was, dat de oudste mensen het langst bleven zitten, met oudsten bedoelen wij jongeren van 18 tm 21 jaar!!!ze deden erg goed hun best en het waren ware kunstwerken¡Kwe hebben ze meteen opgehangen aan een koord in de ultra saaie tent want dat ding ziet er niet uit¡Khet is nu al wat beter gelukkig..
gistermidden kregen we lunch met alweer helaas, schrik niet, FRUITSOEP!! dit kregen wij ook al toen we hier zondagmiddag aankwamen en dat goedje is echt niet te eten¡Khierna kregen we gelukkig een bord met patat en wat lekker vlees en wat doperwten¡Kdus we hoefden geen honger te lijden¡Kbtw jullie zullen schrikken als jullie ons weerzien want als we terugzijn zijn kilos aangekomen¡Kde kok heeft namelijk gedaan wat er al was voorspelt, hij kookt erg vet.
¡¦s middags werd het programma ingevuld door DE STERKE MAN¡Kdeze brede (oftewel erg dik, groot, breed enz..) man..komt uit amerika en verteld sterk verhalen met een christelijke boodschap, terwijl hij een aantal ¡¦spijkertjes¡¦ staal ombuigt..erg knap want niemand anders kreeg het voor elkaar¡Kohjah!!hij heeft ook een hoefijzer omgebogen tot een hart!!!dus dat was wel leuk om te zien..het verhaal ging over het gebruiken van je talenten voor God..
de rest van de middag hadden we wat vrije tijd..en ¡¦s avonds hebben wij wel lekker spaghetti gegeten¡Kniet verbazingwekkend vet maar wel verbazingwekkend lekker¡K, mam, daar kan jij nog wat van leren:p gisteravond hadden de kinderen ¡¦Mission Story¡¦, verteld door de bijbelleraars¡Khet bleek erg leuk te zijn maar wij waren er neit bij, ook als we dat wel waren hadden we het toch niet verstaan hahahaha¡K daarna gingen we ballontrappen, de kinderen vonden het erg leuk maar de ballonnen gingen wel snel terug,..en van Jowel moet ik zeggen dat ze uuuuuuuuuuuuren de knopen die Nicole erin had gemaakt, eruit heeft gehaald¡Ktoen zij eeeeeindelijk klaar was, was iedereen al klaar met spelen¡Ktoen hadden wij het dus erg druk om Jowel rustig te maken..en de kinderen zijn toen voldaan hun bed ingesniekt..
De volgende ochtend stonden wij om 8 uur ¡¦s ochtends , ja 8 uur ¡¦s ochtends buiten.,.om de kinderen een beetje wakker te gymen¡Kna veel gerek, gestrek, gespring, gerend en ge-hoofd-schouder-knie-en-teend te hebben, renden we naar het restaurantje..
Daar stond een ontbijt met heel veel kaas en een beetje tomaat en paprika op ons te wachten¡Kwaarna we verzadigd en verkwikt en aanmerkelijk aangedikt (aldus Nelleke) weer lekker verder konden gaan met het fantaaaaastische toneelstukje over david en goliath, wat zeker in de smaak viel bij de lieve kinderen..
daarna hebben we weer geknutseld, en toen kwam de engels/hongaarse groep aan¡Kdeze vroegen om wat informatie, waarna ze ons en de kinderen een liedje aan gingen leren¡Kmaar iedereen kon het eigenlijk al¡Khaha de meesten deden leuk mee maar sommigen moesten er niets van weten¡K ik citeer: ¡¦we hebben het leuk met hun(ons), we hoeven hun (die 2e groep) niet..¡¦ en ¡¦ik wil jullie, niet hun¡¦¡K wat zijn we toch geliefdƒº¡Knee maar altijd leuk om te horen en zeker goed voor ons zelfvertrouwen..
daarna hadden ze nog meer spelletjes..: estafette op allerlei manieren¡Kwaaronder over stoelen heen springen waarbij je je hart vasthoudt¡Kdus wij waren ook heel intensief bezig..
Toen gingen we lunchen, toen Nicole terugkwam bij de bungalow, bleek een slipper (gelukkig oud en versleten) weg te zijn.,..het vervelende was dat Jowel haar schoen ook weg was, gister en die waren iets minder oud en versleten en ook iets duurder¡K balen dus.,.maar wij dachten aan een slechte grap of, waaarom steel je 1 schoen?
wij praten er even over met de campingbaas en zij verdenkt de zwerfhonden op de camping¡Kfijn¡Kdus die vinden we neit meer terug..
¡¦s middags organiseerden de andere groep nog wat knutselwerk met kralen en voetbal, en daarna hielden wij een speurtocht en competitiewedstrijden¡Kerg intensief dus sommige kinderen waren niet meer zo actief..
nu moeten we gaan want de lieve receptioniste wil ook naar huis..
morgen meer¡Kohjah de mensen uit huisje 1 zijn hun sleutel kwijt geraakt en nu komt er morgen een nieuw slot op de deur¡K(Loooooosers!:P hebben we de kinderen ook geleerd:D)
nou daaaag kus ons
_________________________________________________________________
De nieuwste Messenger is live! Download nu http://imagine-msn.com/messenger/launch80/default.aspx?locale=nl-nl

Maandag 14 augustus 2006

Zaterdagavond gingen we voor het eerst niet op tijd naar bed. Met als gevolg 8 paar rode teennagels, acht giechelende meiden tot wanhoop van Teunis, die toen maar getransformeerd werd tot het sterke geslacht, compleet met gepimpte zonnebril.
Gisteren (zondag) zijn we met drie bussen vanuit Oekraine naar de Dorkas-camping in Hongarije gereisd.
Onze grootste barriere, letterlijk en figuurlijk, was de grens. Alle kinderen hadden een heel pakket formulieren en een paspoort nodig om het land uit te komen. Helaas konden deze papieren niet voor alle kinderen in orde gemaakt worden, waardoor een aantal kinderen uit het weeshuis in Beregsasz niet mee konden naar het zomerkamp.
De groep bestaat uit 32 kinderen en 8 begeleider. Zestien kinderen en vier begeleiders die Oekrains spreken en zestien + vier hongaarssprekenden.
Precies eerlijk verdeeld dus. Wel maakt dit de vertaling behoorlijk ingewikkeld, we hebben een tolk, die dus moet vertalen vanuit ons
(gebrekkige) Engels in het Hongaars en daarna nog in het Oekrains.
(Hadden we die toren van Babel nu maar nooit gebouwd...) Een gedeelte van de kinderen komt uit het weeshuis, een aantal anderen komen uit families (zij zijn uitgenodigd omdat de kinderen uit het weeshuis dus niet allemaal mee konden omdat hun papieren niet in orde gemaakt konden worden) en een andere groep zijn jongeren uit het New Beginningsproject. Dit is een doorstroomproject voor kinderen die te oud zijn voor het weeshuis. Deze jongeren zijn 18 tot 20 jaar oud, maar lang niet zo verwend als de tieners in Nederland ;-)
Zowel gisteren als vandaag was er een hoop te regelen voor ons. We hebben te maken met een team uit de Verenigde Staten, het personeel van de camping en natuurlijk met de begeleiders van de kinderen, die geen van allen Engels spreken. Morgen komt er ook nog een activiteitenteam, bestaande uit Hongaarse en Britse jongeren. Deze zullen ook een deel van het programma invullen.
Gisteravond bij wijze van kennismaking het krantenmepspel gedaan in twee grote kringen. Gigantisch succes voor groot en klein. Sommige namen zijn voor ons heel bekend (Andries, David, Abel, Boris), voor andere namen moeten we wat meer moeite doen (Fruzina, Vitaly, Jolzy (=onze schrijfwijze)).
Sommige Hongaarse woorden zijn dan wel weer heel makkelijk. Ben je klaar, roep dan 'Kees!'. Wil je de menukaart, vraag dan om de 'eetlap'. En een klein beetje is gewoon 'ietsiepietsie'.
Of ze nou moeilijke of makkelijke namen hebben, de kinderen zijn allemaal even lief en ze zien er van vroeg tot laat gelukkig uit.
Vooral voetbal is erg populair, maar er wordt ook gebadmintond, gebasketbald, gefrunnikt met haren, gezongen, gedanst, gevolleybald.
De 'grote jongens' vermaken zich trouwens net zo goed met kleuren als met voetbal. We hebben al wat artistiek talent ontdekt!
Stiekem hebben we wel een favoriet: Andrej, hij is meerdere keren in Nederland op 'vakantie' geweest en spreekt een aardig woordje Nederlands.
Zo kan het gebeuren dat we overwacht een complimentje krijgen: 'Keurig!'
klinkt er dan opeens door de zaal. Het is wel even wennen dat we ineens afgeluisterd kunnen worden... Maar natuurlijk kan Andrej ons ook wel eens van dienst zijn als Nederlands-Oekrainse tolk!
Vanwege de tijd laten we het voor vandaag hierbij. Hopelijk is dit stukje lang genoeg om het gebrek aan nieuws van gisteren goed te maken. Foto's volgen hopelijk snel, als we meer tijd hebben.

Zaterdag 12 augustus 2006

Hier dan eindelijk een aantal foto's van de kinderen die we gisteren gezien hebben in het weeshuis en een foto van de groep die we vandaag gemaakt hebben tijdens een leuke wandeling in Uzgorod.





Na een heerlijke macaroni maaltijd met gehaktsaus EN brood EN tomaten EN zout EN peper EN water-met-bubbeltjes-en-druivensmaak gingen we gisteren op weg naar het Transission house in Pallo. Daar aangekomen hebben we de slaapkamer van de 7 meiden daar bewonderd, en de uiterst artistieke tekeningen en schilderijen van een van de meiden. Ze woonden op een boerderij met een kalfje en varkens en ganzen en kippen en een haan en konijnen en heeel schattig hondje genaamd Jimmy. Ook hadden ze een supergrote tuin met allerlei fruit en groente, we hebben de pruimen geproefd (wat hebben wij veel grote boodschappen gedaan J) Sommige meiden hebben werk en je kon zien dat ze daar erg gelukkig mee zijn en weer hoop op de toekomst hebben. Ook hebben we de boerenknecht Ludwig ontmoet (my name is Teunis, my name is Ludwig, my name is Corine, my name is Ludwig, my name is Nicole, my name is Ludwig, my name is Nelleke, my name is Ludwig enz.. enz..) Hij heet dus Ludwig en hij bleef maar lachen. Hierna bleef Eva nog even met de leiding van het Transmission house praten, maar wij vermaakten ons prima met het oefenen van onze gooivaardigheid onder leiding van onze geliefde chauffeur Ferents (lekker koekje) : We gooiden druiven in hele kleine raampjes, een meisje van het huis had dit vast vaker geoefend, ze gooide achter elkaar raak. Na een zeer snelle terugreis (150 km per uur) (Vraag: what’s the maximum speed here? Antwoord Ferents: I don’t know ) zijn we weer veilig aangekomen in ons slaapverblijf waar we wederom een heerlijke maaltijd kregen die bestond uit rijst met kip EN brood EN tomaten EN zout EN peper EN water-met-bubbeltjes. Hierna gingen een deel van de groep het thuisfront informeren over onze ervaringen in dit verre land door middel van de hier aanwezige internetaansluitingen. Een ander deel van de groep heeft hun topografie opgeschroeft door middel van een zeer boeiende conversatie met twee oekraienen (ofzoiets) (het is slechts 1 uur zwemmen van Rusland naar Amerika, en met de auto doe je er vier dagen over om van Moskou naar Vladiwostok te komen (no problem) Marieke is uitgehuwelijkt aan de zoon van z’n vader, Alessandro a.k.a. Sasha. Nadat we deze twee heren weggejaagd hadden, en Jowel (we weten niet waar de e-met-puntjes zit op dit maffe toetsenbord) en Corine veilig teruggekeerd waren na een spannende achtervolging door een stel oekraeners (ofzoiets) die ze liever niet in het donker tegen zouden willen komen, maar ze dus toch tegenkwamen (Nu hebben we Teunis aangesteld tot bodyguard aangesteld waardoor we toch veilig over straat kunnen) hielden we een avondsluiting onder leiding van onze zeer geliefde supergave Nelleke (3x raden wie dit getypt heeft :p ) Hierna hebben we een massamoord aangericht onder de muggenbevolking op de kamer van Marieke, Corine, Nicole en Nelleke. Vele muggen maken nu onderdeel uit van ons behang want we waren hun accupunctuur onderhand wel zat. Marieke en Nicole zijn officieel uitgeroepen tot muggenmassamoordenaars van het jaar 2006. Ze zijn de bom.

Na een heerlijke nachtrust konden we vanmorgen om half negen aanschuiven aan het ontbijt, waarna we vertrokken naar een huis waar ze korte opleidingen krijgen, de flat was nog in aanbouw, dus de jongens kregen daar les in schilderen en bouwen. Uiteindelijk moet de flat bewoonbaar zijn voor 11 meisjes. Toen gingen we verder naar een ander Transition house dat is gekocht door een duits echtpaar, er wonen nu drie meisje, maar er wordt nog een stuk aangebouwd waardoor er later nog meer meiden kunnen wonen. De meiden die er nu wonen gaan ook met ons mee naar het kamp in Debrecen. Hierna hebben we in de stad genoten van een lunch die bestond uit pizza en ijs. Daarna hebben we nog een rondje gelopen in de stad en de toerist uitgehangen Hierna gingen we weer met verbazingwekkende snelheden terug naar huis met de onderbekladde auto van Ferents (Kaaskoppen zijn goed, Asobiggen en Kekschooiers) waar een maaltijdsoep achtig iets met sperziebonen op ons stond te wachten (wederom heel erg lekker) en het brood was dit keer natuurlijk ook aanwezig EN het inmiddels bekende bubbeltjes-water-met-citroensmaak EN zout EN peper. Hierna begonnen we met de eerste poging tot het schrijven van dit boeiende verhaal, wat grandioos mislukte door de eerder genoemde lompe actie van een zekere persoon waardoor alles op miraculeuze wijze verdween en we alles dus fijn nog eens dunnetjes over moesten doen. Wat we allemaal wel niet voor jullie over hebben! :p Morgen zullen naar de camping gaan, waar er verder verslag uitgebracht zal worden van onze avonturen, dan zullen er hopelijk ook wat foto’s toegevoegd kunnen worden aan deze fantastische weblog.nl blaatverhalen. We gaan nu avondsluiting houden en tot ziens! Groeten van de hele groep maak jullie geen zorgen, het gaat goed met ons!

Vrijdag 11 augustus 2006

Gisteren stond de hele Hongarijegroep klaar op Schiphol. We kwamen gelukkig allemaal door de paspoortcontrole en douane. We werden niet gepakt voor Drugs, al verdachten ze Corine wel van drugshandel, dus die moest ff gefouilleerd worden. ( eigenlijk omdat de pieper afging J ) Om vijf over 10 zou het vliegtuig vertrekken, maar we hadden een beetje vertraging waardoor het kwart voor 11 werd. De vlucht ging voorspoedig en we landden om kwart voor 1. Onze bagage was gelukkig ook voorspoedig aangekomen en onze chauffeurs stonden ons op te wachten met een bord: ‘Dorcas aid international’. We werden verdeeld over een busje en auto en gingen op weg.
De chauffeur van de auto kon gelukkig wat engels dus daar werden nog behoorlijke gesprekken meegevoerd. Maar de mensen uit het busje hadden dat geluk niet en moesten zich verstaanbaar maken in het hongaars. Maar gelukkig hadden we een geweldige Teunis in het midden die een woordenboek meehad!
Niet dat er zinnige gesprekken werden gevoerd. We kwamen er wel achter dat hij een vrouw en dochtertje had. En dat als het raampje kapot ging hij het wel kon maken. En dat hij ook een plank voor onder ons matras had. En hij vond ons heel aardig!! J Om 4 uur maakten we een tussenstop op de camping waar we onze knutselspullen eruit gooiden. We reden verder en kwamen om 8 uur in Oekraine aan. De grens kwamen we redelijk snel over. (een uurtje) Nadat wij hun ervan overtuigd hadden dat we volkomen betrouwbaar waren, ook weer een keertje weg gingen, en dat Teunis echt geen drugs smokkelde (grapje) mochten we door. In Oekraine stond onze gastvrouw ons al op te wachten met een heerlijke maaltijd. We aten soep, brood, aardappeltjes, vis en tomaat. Na dit eten hielden we avondsluiting en doken ons bedje in.
Vanmorgen gingen om half 8 in de meeste kamers de wekkers.
En om 8 uur zat iedereen met een slaperig hoofd aan een ontbijt van brood (met nederlandse jam!!!!) en yogurt. Hier kwamen we erachter dat onze gastvrouw het wcpapier recycled. J (dit omdat wij het in een vuilnisbakje moeten gooien!! Om 9 uur zaten we in het kantoor van Eva die ons uitlegde wat we die dag gingen doen. We gingen naar een weeshuis voor ‘geestelijk gehanicapte kinderen’. Het aparte is alleen dat de kinderen niet geestelijk gehandicapt zijn. Veel ouders geven hun kinderen weg als ze net geboren zijn omdat ze, ze niet willen. Deze kinderen komen terecht in het ziekenhuis. De ziekenhuizen zitten daarom boordevol met kinderen, en die krijgen geen aandacht. Vandaar dat kinderen van 2 nog niet kunnen zitten, hierdoor ze als beoordeling van de dokter krijgen dat ze gehandicapt zijn, komen zo in dat tehuis terecht en hebben geen kans op een baan. Terwijl ze geestelijk gewoon normaal zijn! We zijn er een uurtje geweest en de kinderen waren helemaal gek van ons. Ze hingen aan ons en leerden ons liedjes aan. En waren helemaal gek van onze horloges en oorbellen. Uiteindelijk moesten we toch afscheidnemen en gingen we weer naar huis. Waar ons weer lekker eten stond de wachten, macaroni met brood en tomaten! Toen we dat op hadden gingen we naar het kantoor om dit stukje te typen en heeft teunis zijn nieuwe talent
gevonden: trompet zonder knopjes spelen!! Hij kan al bijna het wilhelmus.
Als hij het kan vermelden we het!!
Groetjessss....

Het vertrek

Here we go! (dat is nog eens een christelijke opmerking!)

Nadat de groepies de douane op Schiphol gepasseerd waren hebben ze stuk voor stuk de microfoon genomen voor een dagverse quote:

Corine: De jongeren een hele gave vakantie kunnen bezorgen en hen Gods liefde kunnen doorgeven.
Marieke: Veel lol met de groep en veel lol met de jongeren (denk ik).
Nelleke: Dat wij een leuke vakantie hebben, maar de jongeren ook.
Maaske: If you worry about Gods business, than He will worry about yours.
Nicole: Ik denk dat we een leuke tijd met elkaar gaan hebben.
Myra: Geen zorgen, alles gaat fout.
Joël: Dat wij hun een leuke vakantie kunnen geven.
Teunis: Hoe meer gekke dingen we gaan doen, hoe beter.
Elske: Wat er ook gebeurt, altijd blijven lachen.

Gelukkig is de groep veilig en wel geland in Boedapest en opgevangen door het Dorcas team van de Transcarpaten. De komende dagen blijven jullie op de hoogte door de weblogs die de groep (hopelijk) gaat schrijven. Ze hebben er zin in!

Hartelijke groet vanuit Dorcas Andijk,
Dick Tillema